dagwaarde-auto.com dagwaarde-auto.com
Al 1.134.0 mensen gingen u voor!
RDW erkende autobedrijven
100% veilig uw auto verkopen:
  • Snel & anoniem uw auto verkopen
  • 5.000 professionele autoinkopers
  • Al meer dan 100.000 auto’s verkocht
  • Gegarandeerd veilige afwikkeling
  • Uw auto gratis verkopen
Testimonials van bestaande gebruikers...
0 modellen:

Wat is de dagwaarde van mijn auto?

Als jij je occasion wilt verkopen, dan is het verstandig vooraf de dagwaarde van je gebruikte auto te bepalen. De dagwaarde zelf bepalen is slechts voor enkele consumenten weggelegd. Je kunt ook hulp inschakelen van bijvoorbeeld Dagwaarde-Auto.com. Ons team berekent geen enkele kosten voor het taxeren van je auto. Laat daarom vandaag nog gratis, snel en anoniem de bepalen door ons!

Auto laten taxeren voor verkoop

De reden waarom jij de huidige dag waarde van de auto wilt bepalen maakt ons niet uit. Het kan zijn dat je nieuwsgierig bent, maar het kan ook zijn dat je bezig bent met de verkoop van je auto. Meld je auto aan door het kenteken en de kilometerstand in te voeren. Nadat onze aangesloten professionals de auto hebben getaxeerd, ontvang je het hoogste taxatie bedrag. Je kunt op dit moment beslissen de auto direct te verkopen met een druk op de \\\\\\\'auto verkopen\\\\\\\' knop. Alle taxaties zijn bij ons tegelijkertijd gegarandeerde biedingen.

Auto online verkopen

Het grootste voordeel van ons concept is dat de vastgestelde auto dagwaarde ook gegarandeerde inkoopvoorstellen van aangesloten auto inkopers zijn. Wij werken samen met ruim 5.000 erkende merkdealers, universele garages, auto-exporteurs en schade specialisten die de aanmelding van jouw auto kunnen inzien in een afgeschermde autoveiling. Dit is bovendien voor jou geheel anoniem. Pas als jij akkoord geeft op het hoogste taxatie bedrag, worden jouw priv gegevens vrijgegeven aan enkel de kopende partij!
 
Stap 1 van 3
 
 
Kenteken van uw auto
 
Nieuws:
  • Een warm welkom voor Biohazard in Middelburg

    Het zal de mensen die niet van heftige gitaarmuziek houden niet veel zeggen, maar vorige week vrijdag speelde Biohazard in Bar American in Middelburg. Dat was bijzonder. Zo werd het in ieder geval wel ervaren door de honderd gelukkigen die er in geslaagd waren een toegangskaartje te bemachtigen voor het optreden. De hoogtijdagen van de band lagen weliswaar in de jaren 90 maar de band speelt nog altijd regelmatig op grote rockfestivals, voor duizenden mensen. Voor de liefhebbers van het genre is het een klinkende naam, die je niet verwacht in een café in een kleine provinciestad.

    Omdat ik nieuwsgierig was hoe organisator Edmond Spelier de band naar Middelburg had weten te lokken vroeg ik hem ernaar. Hij had een mooi verhaal. Eigenlijk was hij bezig geweest met het boeken van een andere band, maar dat verliep nogal moeizaam. Het boekingskantoor had echter nog wel Biohazard in de aanbieding. De band zou die dag op doorreis zijn van Duitsland naar Engeland, in het kader van een Europese tournee. Daar had Spelier, ook als liefhebber, uiteraard wel oren naar, maar er was een klein probleem: er diende wel eerst even 3000 euro afgerekend te worden met het management. Spelier zag er een mooie uitdaging in. Na een gesprek met de eigenaars van American wist hij zich verzekerd van een locatie. Vervolgens bedong hij een korting van 500 euro op de prijs van de band. Omdat hij niet meer dan 15 euro voor een kaartje wilde vragen kwam hij nog 1000 euro tekort. Op Facebook riep hij vrienden en kennissen daarom op een bijdrage te storten, zonder de naam van de band te noemen. Binnen een dag had hij het benodigde bedrag bij elkaar. De contracten konden worden getekend.

    Ook de verkoop van de kaartjes verliep via Facebook. Er kwam geen poster of flyer aan te pas. Je kocht je kaartjes door Edmond daar een berichtje te sturen en het geld meteen over te maken. Binnen een paar uur was het concert uitverkocht, wat natuurlijk ook tot teleurstelling en flauwe grappen leidde: of de mensen van American wel wisten dat Biohazard altijd dranghekken voor het podium eist, en een kleedkamer vol lekkernijen? Het bleek uiteindelijk allemaal onzin. De bandleden waren flexibel en hadden het reuze naar hun zin. Ze gingen ’s middags met een stamgast mee naar een Middelburgse sportschool, en sprongen na afloop van het concert ook net zo makkelijk onder de douche bij een andere vaste klant. Gezellig, geen enkel probleem. Het is fijn als je met open armen wordt ontvangen. Over die open Middelburgse armen voor artiesten hoor je steeds vaker. Of het nu gaat om intieme huiskamerconcerten in de Korte Delft of om grotere en kleinere bands in De Spot, Ut Babbelaèrtje en Kaffee ’t Hof: de bands schuiven aan bij het diner of blijven pitten op de bank. Uit dankbaarheid geven ze vaak iets terug, zoals een supershow of een extreem laag tarief.

    Het uitgaansleven wordt daar warmer van. En menselijker.

    @

    Deze bijdrage verscheen eerder in de PZC-rubriek Barcodes, van 15 augustus 2014
    Foto Biohazard op de bank van Andrea Boone: Tessa Wiegerinck Fotografie
  • Code Oranje: het integrale verhaal van William Verstraeten over een monument voor alle mensen van wie hun huis geveild is


    Vanmiddag mocht ik aanwezig zijn bij de presentatie van het project Code Oranje, van William en Marijke Verstraeten. Dat project, bij ons om de hoek, deed de afgelopen dagen nogal wat stof opwaaien. En dat was ook de bedoeling. Maar zoals dat vaak gaat, als een verhaal maar deels verteld wordt, was er ook nogal wat onbegrip. Ook onderbuikgevoelens werden geuit. Zie de reacties bij de berichtgeving van Omroep Zeeland en de PZC. William deed zijn verhaal vanmiddag in twintig minuten. Hij was heel eerlijk over zijn achtergronden en zijn eigen fouten, maar hij legde ook uit wat er mis is met de opstelling van banken, én waarom een oranje pand op die plaats in Middelburg helemaal zo gek nog niet is. Een sterk verhaal vind ik. De integrale tekst van de toespraak van Verstraeten vind je hieronder. Want of je het nu mooi vindt of niet: je kunt pas oordelen over een kwestie als je beide kanten van het verhaal kent. Bij dezen je kans:

    Wie?
    William Verstraeten, beeldend kunstenaar en Marijke Verstraeten, eigenaar espressobar KO D’OOOOOOOOR te Middelburg.

    Wat?
    Uitnodiging voor de presentatie / onthulling van Code Oranje, een kunstwerk van William Verstraeten in samenwerking met de dichter F. van Dixhoorn.

    Waar?
    Lange Noordstraat 41–43
    4331 CB Middelburg

    Waarom?

    Beste mensen,

    Welkom bij de presentatie van het nu al roemruchte kunstwerk hier in de Lange Noordstraat. En ook straks bij de presentatie van de gerestaureerde muur. Ik kan niet zeggen “ik zal het kort houden”. Wat ik te zeggen heb kan ik in ongeveer 20 minuten gezegd hebben. Als het te lang duurt gaat u gerust even een stukje de tuin in of roken , of zo. Dan pikt u daarna de draad wel weer op.

    Eerst even een mededeling vooraf. De bank heeft vrijdag via haar advocaat laten weten dat zij aan de rechter toestemming heeft gevraagd om ons nog deze week uit ons huis te mogen zetten. Omdat wij:
    1. vandaag een besloten feest geven
    2. ik van het pand een kunstwerk heb gemaakt. het oranje heb geschilderd.
    Beide zaken brengen volgens de bank ernstige en ontoelaatbare schade toe aan het huis, de bank en onszelf omdat wij daardoor met een grotere restschuld zouden blijven zitten. Dus als een van de komende dagen de straat wordt afgezet en er verschijnen grote verhuiswagens, deurwaarders en politieagenten dan weet u dat er de volgende dag hier niets meer te vinden is.

    Ik wil in het kort vertellen hoe ik, samen met Marijke, de kinderen en hun vrienden en de dieren, in deze opmerkelijke situatie terecht ben gekomen. Dit is vooral voor de jongere generatie interessant omdat het een wereldbeeld schetst dat zij niet hebben gekend omdat dit beeld sinds het begin van de bankencrisis in 2008 dramatisch veranderd is. Ten koste van enorme financiële verliezen en enorm menselijk leed. Een crisis die nog steeds niet voorbij is en zelfs elk moment nog heftiger dan daarvoor kan uitbarsten. En ook nog elke dag veel slachtoffers maakt. Terwijl de veroorzakers vrijuit zijn gaan en meestal hun banen behouden hebben . Het is zelfs zo dat banken, vanwege steunmaatregelen door de Europese bank, thans tegen extreem lage rente kunnen lenen en dit  vanwege hun monopolie positie tegen veel te hoge rente kunnen uitlenen.

    Toen ik 40 jaar geleden in Middelburg kwam wonen en een huis wilde kopen ging ik als jong kunstenaar naar de bank en kreeg ik geld. Zo makkelijk was dat. En als ik een huis voor 50.000 gulden had gekocht en mooi had opgeknapt, kon ik het enkele jaren later voor het dubbele of driedubbele verkopen. En dan kocht ik van de winst en wat extra geleend geld van de bank weer een groter huis, knapte dat op en verkocht het enige tijd later weer. Enzovoort. Zo heb ik dat in de afgelopen 40 jaar  in het centrum van Middelburg 7x gedaan. Bij de verkoop van het 7e pand hielden wij een winst over van € 350.000. Dat is terugrekend in guldens 771.298  guldens  met hard werken verdiend door het opknappen van huizen en er al die tijd leuk wonen! Dat vond ik helemaal niet slecht gedaan en velen deden dit met mij op dezelfde manier.

    We verkochten het 7e huis omdat wij verliefd waren geworden op dit huis aan de Lange Noordstraat en besloten dat te kopen. Het ging bovendien heel goed met het verkopen van kunst.

    Wij gingen in 2007 naar de bank een zeiden: wij hebben €350.000 en het huis kost € 1.100.000. Kunnen wij van u € 750.000 lenen? Nou dat was geen enkel probleem. Ook al was ik kunstenaar en had ik geen vaste inkomsten, dat kon ik zo krijgen zonder dat ik hoefde te onderbouwen of ik dit in de toekomst ook kon betalen. Het idee was natuurlijk dat ik dit huis in een paar jaar helemaal fantastisch op zou knappen en dan zo rond de tijd dat ik met pensioen zou gaan te verkopen.. Hadden wij mooie oude dag. Of we konden er ook blijven wonen.

    Maar nog geen jaar later in 2008 viel de Lehman Brothers Bank om en kwamen wij er in de hele wereld achter dat banken in staat zijn alles kapot te maken als het maar geld oplevert.

    Ondanks de moeilijke crisisjaren die wij hierna in dit huis hebben doorgebracht, waarbij wij zelfs twee winters waren afgesloten van gas, elektra en water, overheersen toch terugkijkend de vele mooie, fantastische, ontroerende momenten en gebeurtenissen. En de vrienden voor het leven die wij hier hebben gemaakt.En die op een voor ons onschatbare wijze hebben bijgedragen aan het vele werk maar een even groot aandeel hadden in de talloze etentjes, recepties, kunstopeningen, kampvuren, concerten en optredens.

    En natuurlijk espressobar KO D’OOOOOOOOR als kurk waardoor Marijke zorgde dat we lange tijd bleven drijven, het hoofd boven water hielden. Waarbij ik natuurlijk Nathanaël en Jasper moet noemen. En Tonnie Dieleman met Avonduren-concerten en veel meer. En Karin. Arie Weezepoel en Adrie Kodde. En de vele andere bijzondere mensen die we hier hebben leren kennen: René, Machiel, Maite, Koen, Jurgen en Dolores, Ernst, Janne om maar enkele te noemen. Sorry als ik je vergeet te noemen.

    Enige tijd geleden heb ik het volgende geschreven over mijn werk als kunstenaar: ik creëer kunstwerken voor plaatsen in de samenleving waar de tegenstellingen hardnekkig zijn en emotioneel geladen; open wonden en vaak met grote maatschappelijke belangen. Voor een kunstwerk kan de context, de situatie en de locatie van belang zijn. De ziel van de plek; de bijzondere geschiedenis, de atmosferische kwaliteit. Maar ook de plaats van de ziel: een gebeurtenis of een onderwerp. Ik maak en maakte monumentale kunstwerken voor plekken waar deze beiden lijnen samenkomen. Ik werk denk dus graag na over enorm complexe, bijna onmogelijke plekken voor kunstwerken. Waar volgens mij het kunstwerk pas echt iets kan betekenen. Noemenswaardige voorbeelden daarvan zijn het kunstwerk voor het hoogradioactief opslaggebouw van de COVRA in Borsele. En het ontwerp van een bijzonder panorama voor het National September 11 Memorial Museum te New York.

    Ook hier aan de Lange Noordstraat, op deze plek, komen deze twee lijnen samen in dit kunstwerk dat ik met F. van Dixhoorn heb gemaakt.

    Dit stukje Lange Noordstraat is bijzonder. De Gemeente Middelburg heeft hier een vrijplaats gemaakt, waar de Gemeentelijke wetten niet meer gelden. Tot voor kort was het uitgesloten dat hier horeca, laat staan harde horeca zou worden gevestigd. Maar de Gemeente zelf trekt zich daar niets van aan en geeft aan studenten twee vergunningen voor harde horeca. Zij staat ook met € 50.000 garant voor als het mis mocht gaan. Het heldere rood van de voordeur van de flexwerkplekken aan de overkant is ook niet geoorloofd volgens het Gemeentelijke Welstandsbeleid. Maar in deze bocht in de Lange Noordstraat mag alles! Dat maakt deze lokatie bij uitstek geschikt voor mijn kunstwerk. En het maakt ook dat ik vol vertrouwen ben dat de Gemeente en de Welstandscommissie dat uiteindelijk ook zullen vinden.

    Als beeldend kunstenaar weet ik dat het geschreven woord geen blijvende invloed heeft. Maar dat het gaat om ideeën een visuele vorm te geven die blijvend is. Dat het in de huidige wereld vaak ontbreekt aan inzet om schoonheid te verenigen met grote waarheden, ofwel om te proberen de belangrijkste concepten door middel van kunst aantrekkelijk en daarmee veel doeltreffender te maken.
    De Britse filosoof Alain de Botton zegt hier over: “De wereld wordt niet zo doelmatig veranderd als wel zou moeten, omdat wij vergeten het doel van cultuur serieus genoeg te nemen. Maar ik blijf geloven dat de grote werken van de cultuur een rol dienen te spelen in de verandering van de bestaande cultuur”.

    Als beeldend kunstenaar ken ik de enorme kracht van het beeld.

    Dat de Gemeente aan de studenten 2 harde horeca vergunningen heeft gegeven heeft mij de mogelijkheid gegeven dit kunstwerk te maken. Maar het heeft ook iets anders in gang gezet. Eind vorig jaar heeft de bank ons huis opnieuw laten taxeren. De taxateur heeft daarbij rekening gehouden met het vestigen van de studentenhoreca recht tegenover ons huis. De getaxeerde waarde lag mede daardoor 45% lager dan het aankoopbedrag. Ons huis stond ineens “diep onder water”,  net als ruim 1,500.000 andere huizen in Nederland. Twee maanden geleden kregen wij te horen dat de bank onze woning en werkplek zal laten veilen omdat wij achter lopen met de betalingen van de hypotheek. Hoewel er meer dan voldoende inkomsten in het vooruitzicht zijn is er met de bank niet meer te praten. De bank laat in een brief weten dat wij moeten rekening houden met een rest-schuld van ongeveer € 500.000, .dit is omgerekend 1.101.855 gulden.

    Hoe werk je, als je je huis, werkplek, bron van inkomsten kwijt bent, op 63 jarige leeftijd een restschuld van € 500.000 weg, vroeg ik mij af…… 

    Daarom was het van belang te proberen een zo hoog mogelijke veiling opbrengst voor het huis te gaan realiseren. Hiervoor was nodig dat voor dat het huis geveild zou worden  nog twee dringende zaken geregeld zouden worden.

    Het eerste was dat de voorgevel, die echt veel achterstallig onderhoud had, een perfecte schildersbeurt moest krijgen. Dat was 1. En twee was, dat een 22 meter lang deel van de tuinmuur, dat was vol gegroeid met bomen en op instorten stond, gerestaureerd moest worden.

    De dag nadat wij hadden gehoord dat de bank “ons”, het huis natuurlijk,  wil laten veilen heb ik onze vriend Arie Weezepoel gevraagd of hij zin had om de tuinmuur te restaureren. Ik vroeg het hem op een zondag en hij twijfelde geen moment. Maandag ging hij aan het werk en werkte vervolgens 8 weken onafgebroken aan de muur. Als vriendendienst. Met als resultaat een perfect gerestaureerde tuinmuur. Door een vakman die daar in een normale situatie ruim 60.000 voor had gerekend. Arie zegt dit gedaan te hebben als een geschenk aan het huis.

    Het schilderen van de voorgevel besloot ik zelf te doen. Ik had in 2009 al eens alle materiaal, verf enzovoort gekocht, maar toen kwam het er niet van. Nu was het alleen een steiger versieren en beginnen. Ik trok er 8 weken voor uit. Ik kom uit een familie van huisschilders uit België en Vlaanderen. Ik heb als jongeman een Meesterschilder-opleiding gevolgd te Boxtel. Het door mij in acht weken uitgevoerde onderhouds- en schilderwerk is dan ook van een kwaliteit zoals u die nog maar zelden tegen komt. Indien dit werk gedaan zou zijn door een schildersbedrijf zou dat zeker € 30.000 - € 35.000 hebben gekost. Een waardevermeerdering van het huis, dus.

    Het schilderwerk had echter ook een ander doel. Het moest als basis dienen voor een kunstwerk. Ik had besloten van het huis een kunstwerk te maken, want dat is voor mij de manier om de waarde van het huis zoveel te verhogen dat er geen rest-schuld meer overblijft. Dit kunstwerk heb ik in samenwerking met mijn vriend dichter F. van Dixhoorn gemaakt, waarvoor ik hem uitermate dankbaar ben. Naar mijn gevoel zijn het beeld en het woord hier perfect in balans. En door het kunstwerk worden de twee huizen een monument.
    Door het oranje schilderen van de gevel is een woord zichtbaar geworden:

     gebracht.’’

    Het laatste woord van een zin; de laatste zin van een verhaal dat verder onzichtbaar geschreven staat op alle andere gevels van de straat, van de stad, de steden, het hele land. Een verhaal dat dit huis verbindt met alle  huizen die geveild zijn sinds de bankencrisis. In Nederland zijn dat 100.000 huizen. Dit huis van ons, en de kinderen en dieren die er wonen, wordt het 100.001ste huis dat geveild wordt. Op 4 september a.s. om 13:30 uur. In Goes.

    Als je dan beseft dat in elk van die 100.000 huizen minstens één, maar vaak meerdere mensen woonden, dan ontstaat er langzaam ook een beeld van het grote menselijke drama dat zich voor honderdduizenden in stilte en bijna ongemerkt, gedrenkt in schaamte, angst en verdriet in Nederland afspeelt. Bijna altijd gaan gelijktijdig hiermee ook bedrijven failliet, worden mensen ontslagen. En dan te bedenken dat er nog ruim 1.500.000 huizen ‘onder water staan’ in Nederland. En niet alleen in Nederland is dit het geval, maar in heel Europa en op nog grotere schaal in Amerika. Vele, vele miljoenen mensen die alles zijn of worden ontnomen. Hun waardigheid, hun geloof, hun toekomst. Velen ervan zullen nooit meer deel kunnen nemen aan de maatschappij. Zij worden afhankelijk van staat en zorg en kosten de gemeenschap geld. Velen hebben erom zelfmoord gepleegd.

    Veel reacties die te lezen zijn op de sociale media naar aanleiding van het oranje schilderen van het huis en de komende veiling zijn zeer negatief over mij. Het lijkt wel een soort plaatsvervangende schaamte van deze mensen. Zij zouden zich enorm schamen als hen dit zou overkomen en eveneens de vernieling in gaan en bevestigen daarom met hun reactie de noodzaak dat iemand eens opstaat vóór de veiling en die opkomt voor en een stem geeft aan al die mensen wiens eigendom onnodig geveild is of zal worden en zich in stilte hiervoor diep schamen terwijl zij er uiteindelijk niets meer aan konden doen.

    Want zo goed als ALLE executieveilingen zijn onterecht en onnodig uitgevoerd door banken en notariskantoren. En wel om de volgende reden.

    ALLE banken hebben de afgelopen jaren immers ‘voorzieningen’ genomen op wat genoemd wordt ‘slechte’ hypotheken. Wat zij doen is de hoogte van onze hypotheek in hun balans verminderen.
    Een hypotheek is een afspraak tussen ons en de bank. Als wij geld storten wordt dat bedrag afgetrokken van de hypotheek. Als mijn moeder geld stort gaat ook de hoogte van de hypotheek naar beneden. En betalen we dus weer iets minder per maand. Maar als de bank de hoogte van de hypotheek op haar balans naar beneden bijstelt geldt dat natuurlijk ook! Uw hypotheek wordt dan écht lager. De bank profiteert hier van door eerst het verlies te verrekenen met de belastingdienst, vervolgens staan zij er weer goed voor want zij hebben geen slechte hypotheken meer, dus kunnen weer goedkoop aan geld komen en duur uitlenen, hun balans is opgeschoond, ze zijn weer iets gezonder. De bank doet alsof er niets aan de hand is en blijft u lastig vallen met uw veel te hoge ‘oude’ hypotheek. Jaren lang betaalt u veel te veel en vervolgens veilen ze uw huis, terwijl het niet eens echt ‘onder water staat’.
    Bijna alle huizen zijn geveild en zullen worden geveild terwijl de waarde van de hypotheek veel lager in de boeken van de bank staat dan bij u thuis op de afrekening.
    Het is jammer dat ons huis niet in Amsterdam staat (en dan bij voorkeur in de “gouden bocht” van oudsher de plaats voor banken) want daar zijn de prijzen al weer op het niveau van 2007 beland zodat we het nu makkelijk hadden kunnen verkopen.

    Ik geloof in de kracht van de kunst. Ik geloof er in dat de kleur oranje, een woord met een punt en aanhalingstekens sluiten en een stukje bladgoud de wereld kunnen veranderen.

    De kleur heb ik aangebracht: dit prachtige oranje. Het eerste woord heb ik al op de woning geschilderd:  gebracht.” Ik zeg ‘eerste’ omdat met het veranderen van de tijd het verhaal zal veranderen en dus ook het laatste woord.

    Bladgoud is het materiaal dat dit een kunstwerk zal maken voor alle bij executie veilingen in Nederland betrokkenen huizenverliezers. Hierdoor creëren we hier in de Lange Noordstraat een eigen “gouden bocht” voor Middelburg, tevens grote potentiele toeristische trekpleister. Ik heb uitgerekend dat er 100.000 blaadjes bladgoud kunnen worden aangebracht op de oranje ondergrond van het huis. Elk blaadje staat voor een geveild huis.

    De uiteindelijke voltooiing van het kunstwerk zal bestaan uit het aanbrengen van de 100.000 blaadjes bladgoud. Dit kan echter pas als het huis voor de veiling wordt veilig gesteld en als er voldoende geld is om het bladgoud te kopen en aan te brengen. Als 350.000 mensen € 2 bijdragen krijgt de wereld een eerste monument voor de vele miljoenen slachtoffers van de financiële en bankencrisis. Een gouden huis, een Midas-huis, dat staat voor de hebzucht van de banken en is opgetrokken uit het leed dat zij moedwillig veroorzaken met nodeloze  executieveilingen. In het huis komt dan ook een Museum voor alle mensen die gebukt gaan onder de gevolgen van de financiële crisis. Tot slot wordt het huis open gesteld voor mensen die samen met hun bank willen praten over het voorkomen van veilingen. Banken moeten geduld betrachten en oplossingen bedenken die er toe leiden dat er geen restschulden meer worden gecreëerd.

    De kosten van 100.000 blaadjes bladgoud en het aanbrengen ervan en het huis kopen op de veiling kost € 700.000

    Daarom start morgen het Kickstarterproject CODE ORANJE

    Om het hele bedrag bij elkaar te brengen hebben we 2 weken de tijd.

    Als u € 2 stort draagt u bij aan de voltooing van het kunstwerk en krijgt u daarvoor bij een bezoek aan het kunstwerk als tegenprestatie één fantastische Illy Cappuccino bij KO D’OOOOOOOOR. Als u € 10 of € 20, € 110 of € 1000 of meer stort krijgt u ook één fantastische Illy Cappuccino bij KO D’OOOOOOOOR.

    We vragen de Gemeente Middelburg ook voor € 50.000 garant te  staan.

    Als u ook gelooft in het onmogelijke doneer dan uw bijdrage op Kickstarter project Code Orange.
    Ik dank u, medens namens Marijke, Charlie en René, Robin en Tom, Sara en Machiel en Derk en Vanessa en alle dieren niet te vergeten voor uw aandacht en aanwezigheid.

    Wannneer?
    Zondag 17 augustus om 14:00 uur

    Contact:
    William Verstraeten
    email   wv@zeelandnet.nl

    Gerelateerd: 
    Zeeuwen op het web deel 10: William Verstraeten
    Middelburgse Avonduren: Noortje Wijker en Remy Lissenburg
    Graag: een bestemming voor het oude postkantoor van Middelburg
    Kleurrijk Middelburg

    @
  • De actualisering van de Inventarisatie Innovatie Openbaar Bibliotheekwerk SIOB

    Ik kondigde het onlangs al aan: voor het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken werk ik aan de actualisering van Inventarisatie Innovatie Openbaar Bibliotheekwerk, van september vorig jaar. Ik richt me daarbij vooral op de projecten die ik in augustus 2013 in kaart bracht, als momentopname, maar als er sprake is van belangrijke of interessante projecten waar de innovatieraad en SIOB ook mee aan de slag zouden kunnen of moeten: dan hoor ik het graag. Schroom dan niet om contact met mij op te nemen. Ik zorg dan dat je een document krijgt aangeleverd waarin je volgens een vast format het project kunt opgeven. Hieronder de tekst van de mail die ik stuurde aan de contactpersonen van 2013:

    Dag allemaal,

    Precies een jaar geleden waren jullie mijn contactpersoon voor de inventarisatie innovatie openbaar bibliotheekwerk voor het SIOB. Het sectorinstituut heeft mij nu gevraagd de inventarisatie te actualiseren, opdat de opgerichte innovatieraad (zie https://www.biebtobieb.nl/groepen/innovatieraad) er daadwerkelijk mee aan de slag kan. Een belangrijk verschil met vorig jaar is dat SIOB op basis van de adviezen van de raad ook zal overgaan tot ondersteuning.

    In de bijlagen vind je de inventarisatie van vorig jaar en een factsheet van de actualisering van nu. Daarnaast nog een notitie bij het driesporenbeleid van SIOB in dezen.

    Voor de mensen die werkzaam zijn bij een PSO is het van belang om te weten dat ik op verzoek van Frans Hoving van SPN ook al een mail heb gestuurd naar de directies van de PSO's, waarin ik heb gevraagd om de gegevens van de juiste contactpersonen. Stem het dus wel even af met je directeur, als dat relevant is.

    Mijn verzoek aan jullie allemaal is een contactmoment in de maand augustus. Dat kan per mail, telefonisch of via Skype of Google Hangouts. Wat ik graag wil weten is wat de stand van zaken is rondom de geïnventariseerde projecten van zaken en of er belangrijke wijzigingen zijn, of aanvullingen. Als er nieuwe projecten spelen die jullie relevant vinden voor de innovatieraad, dan kunnen we die toevoegen volgens het format van afgelopen jaar.

    Ik verneem graag van je wanneer en hoe er contact kan zijn hierover. Het is wederom kort dag (we moeten de inventarisatie uiterlijk begin september uitwerken) en midden in de vakantieperiode, maar ik hoop desondanks van iedereen feedback te zullen krijgen.

    Alvast reuze bedankt!


    @
  • Moordverhalen uit de Walcherse horecageschiedenis

    Als je informatie verzamelt voor een online encyclopedie over het horecaleven stuit je in de loop van de tijd uiteraard ook op verhalen en beelden die het daglicht niet verdragen. Daar moet je zorgvuldig mee omgaan. Eenvoudig is dat echter niet altijd. Als redactie willen we niemand beschadigen, maar tegelijkertijd streven we naar een zo volledig mogelijk beeld van de geschiedenis van een horecagelegenheid. Als een misdrijf de aanleiding was voor het sluiten van een etablissement, dan ontkomen we niet aan een vermelding van het voorval. Als we die vermelding weg zouden laten zou het verhaal als geheel immers niet kloppen. Wat we vervolgens wel en niet schrijven over kroeggerelateerde criminaliteit hangt af van de vraag hoe lang het is geleden. Laat ik moorden als voorbeeld nemen. Die komen niet zo gek vaak voor op Walcheren, maar de zaken die ons bekend zijn deden allemaal veel stof opwaaien.

    Welke dingen publiceren we dan niet? Welnu, in het geval van twee Middelburgse moordzaken, uit 2005 en 1999, maken we wel melding van de voorvallen, maar laten we uit respect voor de betrokken de namen en foto’s van de betrokkenen weg. Mensen die er meer over willen weten kunnen het ook zelf opzoeken in de Krantenbank Zeeland. Over een zaak uit 1980 vertellen we al wat meer. Aan de Nieuwe Vlissingseweg was toen bijvoorbeeld café The Pub gevestigd, een gelegenheid die behalve een kroeg- ook een bordeelfunctie had. Dat bordeel werd aan de man gebracht onder de hilarische aanduiding Psychosexueel Therapeutisch Instituut Tête à Tête. Zeg nu zelf: dat is toch te mooi om niet over te schrijven? Dat bij die zaak ooit ook een geruchtmakende moord werd gepleegd en een brand werd gesticht laten we niet onvermeld. Het is meer dan 30 jaar geleden en hoort nu eenmaal bij de context van deze horecagelegenheid. We noemen dan alleen niemand bij naam.

    Anders wordt het als zaken ouder zijn dan 70 jaar. Dan publiceren we alle informatie die we kunnen vinden. Op Vlissingen Dronk bijvoorbeeld, verwijzen we bij café Keersluis met plezier naar het boek 'De Keersluismoord' van Gerard van der Hoeven. Het verhaal over de moord op kastelein Johannes Lauwereins en diens vrouw, in 1937, is gruwelijk, maar verdient zonder meer een plekje op de website. De zaak was geruchtmakend en had ook invloed op andere horecagelegenheden. Daar kún je niet aan voorbij gaan. Dat geldt ook voor het geval Kees Merk, eigenaar van café Monopole op de Pottenmarkt in Middelburg, die in 1934 zijn huishoudster vermoordde. Recenter  voegden we het verhaal van Pieter de Waal toe, die in 1754 verbleef in logement In ’t Hanegekraay aan de Beestenmarkt in Middelburg. Hij stak de uitbater dood nadat hij dronken was geworden op de kermis. Hij kwam tot zijn daad omdat hij pas na tienen was thuisgekomen. Daar was de logementhouder het niet mee eens. Hoe lelijk zo’n relaas ook is: wij plaatsen het onder het kopje ‘mooie verhalen’. Er gelden andere regels als zaken verjaard zijn. Dan verdragen ze het daglicht wél.

    @

    Foto Monopole eind jaren 20: Beeldbank Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

    Deze bijdrage verscheen eerder in de rubriek Barcodes van de PZC, van 18 juli 2014



  • Een tikje griezelig: de publieke data die Watch Dogs-WeAreData in kaart brengt

    Het was zo'n linkje die al een paar weken naar me stond te kwispelen in mijn mailbox. Ik kwam er niet aan toe 'm te openen. Tot zojuist. Wat ik aantrof is even indrukwekkend als griezelig: via interactieve kaarten presenteert het project WeAreData de publieke en sociale data die zijn te vinden in de steden Londen, Parijs en Berlijn. De site is onderdeel van een promotiecampagne voor de game Watch Dogs van Ubisoft, maar wat je krijgt voorgeschoteld is echt, én real time. Daar lijkt het in ieder geval sterk op. In het 'over-gedeelte' van de site lees ik:
    In de game Watch_Dogs, the wordt Chicago beheerd door een centraal besturingssysteem (ctOS). Dit systeem beheert data niet alleen de stad, maar lost ook complexe problemen op, zoals verkeersopstoppingen, de strijd tegen misdaad en stroombeheer. Dit is niet langer fictie. Slimme steden zijn de realiteit. In onze moderne steden worden elke dag grote hoeveelheden gegevens verzameld, gegevens die beschikbaar zijn voor iedereen.
    Watch_Dogs WeareData website waarop openbare gegevens over Parijs, Londen en Berlijn, beschikbaar zijn op één locatie. Van de drie steden is een 3D-kaart gemaakt waarop gebruikers in realtime de gegevens kunnen ontdekken die vandaag de dag worden gebruikt om het dagelijks leven te organiseren. Op de website vind je verder informatie over de inwoners van deze steden op basis van hun activiteiten op het gebied van social media. Je ontdekt hier enkel feiten

    Watch_Dogs WeareData maakt gebruik van beschikbare geolocatiegegevens.. Er wordt alleen informative gegeven waarvoor we toestemming hebben. En ja, het gaat om grote hoeveelheden aan data. Via een koppeling met Facebook kun je zien wat andere gebruikers op de website bekijken. Als dit onderwerp je interesse heeft, horen we graag je mening over de website en onze verbonden wereld.
    Probeer het maar eens uit. Je ziet rijdende treinen en verkeerslichten, openbare toiletten en bewakingscamera's maar ook: tweets, foto's en mobiele netwerken. Ik stel me zo voor dat dit een kleine glimp is van de data waarover inlichtingendiensten kunnen beschikken. Het is hoe dan ook confronterend.

    Marketingtechnisch werkt dit overigens prima. Ik ga die game wel even kopen.

    Gerelateerd:
    Spioneren op internet: een verzameling handleidingen
    Rillingen van Google Maps Nederland
    Orwelliaans 2009: CCTV en gedachtenpolitie in Britse huiskamers

    @
 
Heeft u vragen of hulp nodig?
Bel onze klantenservice voor gratis hulp.

Telefoon: 053 - 711 8003
(7 dagen per week geopend van 09:00 tot 21:00 uur).

#dagwaarde tweets